Uitgroei

Bij de kapper kwam ik een oude bekende tegen. Zij met een hoofd vol folies en ik met een uitgroei waar je U tegen zegt. (Allemaal hoofdletters geven een beter beeld van de situatie: UITGROEI!)

Een jaar of vijf geleden zagen we elkaar dagelijks op het schoolplein, maar ook zonder de pakweg 1000 updates die ik gemist had kostte het geen enkele moeite de draad weer op te pakken. Allebei drie kinderen van nagenoeg dezelfde leeftijd betekent levens die min of meer synchroon verlopen. Dus bij haar ging het nu ook steeds over het profielwerkstuk, studiekeuzes en wel of niet een tussenjaar.

Ik had blijkbaar wat kapselexperimenten gemist die mogelijk op een milde midlife-hobbel duidden en zij had mijn oudste dochter niet zien veranderen in een jongedame met make-up en een mening, waardoor ze haar laatst niet direct had herkend toen ze elkaar tegenkwamen. Mijn dochter vond dat raar; ze heeft geen idee hoe ze veranderd is. Ik mis haar gezicht met haar eigen wenkbrauwen, met niks erop, en tegelijkertijd ben ik zo trots op wie er nu staat. Als ik zie wat ze schrijft voor haar beschouwing voor Nederlands (‘maar dat zijn…goede argumenten!’), hoe ze haar eigen toneelstuk regisseert (‘Wie ís dit?!’), hoe ze school, werk, vrienden combineert…kortom, hoe haar leven een vlucht neemt. Je kunt er alleen maar naar kijken, je adem inhouden, huilen en juichen: daar gaan ze!

Het ritme van de basisschool, met het aandoenlijke en volkomen onpraktische ‘tussen-de-middag’ dat ik nog ken uit mijn jeugd liet ik graag achter me toen de jongste naar de brugklas ging. Ik kijk er nu op terug als heerlijk duidelijk en geruststellend. Die hele basisschoolperiode is een kabbelend beekje vergeleken bij de woeste stroomversnelling van de middelbare school. Mijn kinderen kunnen gelukkig goed zwemmen; het is vooral hun moeder die af en toe lucht moet happen.

Ach ja, en dan is het gewoon fijn om te horen dat het achter andere voordeuren hetzelfde is. Dezelfde vragen, dezelfde zorgen, vrees en trots in een gekke mix. De kinderen worden groter en wij worden grijzer. Gelukkig is er de kapper.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.