Survivaltips voor de feestdagen

Bij mij valt het nog mee. Ik heb drie kinderen, twee stiefzoons met partners, een stiefmoeder, een alleenstaande hoogbejaarde schoonmoeder, een vader met Alzheimer, (een broer in het buitenland) en twee zussen, van wie één met een ex-man. Dus als ik op tijd vraag wat de plannen zijn van de ouders van mijn stiefschoondochters, mijn mans eerste vrouw, de kinderen van mijn stiefmoeder en de ex van mijn zus, hoef ik verder alleen nog maar met mijn zussen en zwagers te regelen wie wanneer opa opzoekt en oma ophaalt en het feest kan beginnen. Sommige mensen hebben een veel grotere logistieke uitdaging om mee te dealen in december. Die kunnen niet anders dan midden in de zomer het K-woord op tafel gooien. Hoe doen we het deze kerst?

Kerst is een tijd van gezellig samenzijn, een traditioneel familiefeest. Ay, there’s the rub, zou Shakespeare zeggen. Daar zit ‘m nou net het probleem. In veel moderne gezinnen is samen zijn met de feestdagen niet vanzelfsprekend. Familie klinkt als een duidelijke eenheid, maar is dat in de praktijk lang niet altijd. Heb je zelf een ‘fusiefamilie’, dan weet je waar ik het over heb. En lukt het je wel je extended family bij elkaar te krijgen tijdens kerst, dan blijkt misschien dat jullie lang niet allemaal hetzelfde verstaan onder ‘traditioneel’. De lat ligt hoog bij de gemiddelde stiefmoeder. Het huis moet er mooi uitzien, het eten moet lekker zijn, de sfeer moet goed zijn. Maar ja, wat nou als jouw stiefkinderen een heel ander beeld hebben bij een mooi versierde boom? Wat als ze alles wat jij kookt vies vinden? Wat nou als ze in pyjama komen ontbijten terwijl jij je hakken ’s morgens vroeg al aan hebt? Wat nou, kortom, als het plaatje in jouw hoofd helemaal niet op hun plaatje lijkt?

Ik gok: voelen dat jullie een thuis delen, bij elkaar zijn en daarvan genieten

Even ademhalen en terug naar de basis. Waar gaat het om tijdens de feestdagen? Wat is je doel?
Ik gok: voelen dat jullie een thuis delen, bij elkaar zijn en daarvan genieten. Toch?
De vorm is bijzaak. De datum ook. De kleding ook. De boom ook. Het eten ook.

Daarom mijn tips voor de feestdagen:

Plan, als het ontspannen kan

Plan op tijd wanneer jullie bij elkaar kunnen zijn. Lukt het niet, of levert het heel veel stress en strijd op, doe het dan niet. Geef toe. Gun je (stief)kinderen ouders die niet ruziën en vier jullie feest gewoon op 27 en 28 december. Of zo.

Vraag, spreek uit, doe gek

Bedenk hoe je verwacht dat de kerstdagen verlopen en hoe dat voor jou zal voelen. Ben je nu al bang dat je kinderen halverwege het diner van tafel willen? Erger je je bij voorbaat al aan je stiefkinderen die vast niet netjes zullen eten? Aan je man die niet uit zichzelf komt helpen? Ben je eigenlijk al ruim voor het einde van het jaar geïrriteerd en teleurgesteld omdat je verwacht dat je de feestdagen niet doorkomt zonder gedoe en gemopper? Laat dat plaatje in je hoofd los en vraag, spreek uit en doe gek.

  • Vraag wat iedereen lekker en gezellig vindt. Wat echt bij kerstmis hoort.
  • Spreek uit wat jij nodig hebt. Hulp, een bedankje, een complimentje voor het mooie huis, een dikke kus.
  • Doe gek. Mix alle antwoorden op de eerste vraag door elkaar. Maak een plaatpizza in de vorm van een kerstboom, laat de kinderen die opeten terwijl ze een Monopolymarathon houden of op de grond een kerstfilm kijken. Dek de tafel mooi voor wie daarvan geniet en serveer iets ingewikkelds voor wie dat waardeert. Vraag iedereen één activiteit te kiezen, en doe alles achter elkaar. Ook als dat betekent dat je een uur YouTube-video’s zit te kijken, moet gamen, of wat dan ook. Vul de dagen SAMEN in.

Inmiddels is het hier echt Huize Harmonie. Jaren geleden hebben we in goed overleg kerstavond geclaimd voor een etentje met alle kinderen plus aanhang. Dat betekent dat de helft van de puzzel die ik aan het begin schetste al permanent is opgelost. Voor het gemak valt 5 december bij ons ook op de 24e. Het is een rare, geweldige avond met een diner dat door 9 mensen bereid wordt, gedichten, spelletjes en veel lol. Twee jaar geleden hebben we zo hard gelachen bij een kaartspel dat de buren nieuwsgierig werden en vorig jaar was mijn puberzoon zo enthousiast over zijn eigen gedicht dat hij dit jaar al in oktober aan zijn volgende meesterwerk begonnen is. Ik ben benieuwd. Ik heb er zin in!

 

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.