DE CONTEXTUELE BENADERING

De contextuele benadering kijkt naar ieder mens in zijn context. Met context wordt bedoeld het gezin waarin je bent opgegroeid en het gezin waarin je als volwassene leeft, met je partner en kinderen, maar ook het geheel van alle andere belangrijke relaties die je hebt met familie en vrienden. Een mens groeit en leert over het leven en over zichzelf door zijn relaties met andere mensen. Hoe we over onszelf denken of wat we van anderen vinden of verwachten heeft alles te maken met de boodschappen die we als kind van onze ouders meekregen, expliciet of impliciet. En daarnaast van andere mensen die belangrijk voor ons waren of zijn. Van sommige boodschappen zijn we ons erg bewust en van andere helemaal niet. Maar al die boodschappen beïnvloeden ons gedrag, hoe we denken en hoe we anderen ervaren. In de contextuele hulpverlening wordt gekeken naar die belangrijke relaties en de boodschappen die iemand daarvan heeft meegenomen, om zo iemand beter te kunnen begrijpen. Het houdt in dat ook bij individuele begeleiding de afwezigen een belangrijke plek in de behandelkamer krijgen.

Aan de basis van het contextuele denken ligt het idee dat iedereen in elke relatie op zoek is naar evenwicht, naar een balans. De beste relatie is die waarin we de ander iets van onszelf kunnen geven, en waarin we ook van de ander ontvangen. In zo’n relatie is voor allebei ruimte om te groeien. Als we, op wat voor manier dan ook, te veel gegeven en geïnvesteerd  hebben, dan voelt het niet goed. De relatie kost energie. We willen dat de ander meer gaat geven, en dat we zelf kunnen ontvangen. Andersom is het ook zo. Als we heel veel gekregen hebben, voelen we de behoefte om terug te geven, al kan dat in een heel andere vorm zijn. Op het moment dat de balans in belangrijke relaties voor langere tijd verstoord is, krijgen we daar last van. Het gaat doorwerken in ons gedrag en in onze andere relaties. De belangrijkste relatie voor ieder kind is die met zijn ouders. Als in die relatie de balans verstoord is (wat niet wil zeggen dat het als een slechte relatie voelt), kunnen we daar tot ver in ons volwassen leven last van hebben. Deze relatie is ook van grote invloed op hoe we zelf zijn als ouder, als partner, en op welke positie we ons prettig voelen in ons professionele leven.