PUBERS – INFORMATIE VOOR OUDERS

De puberteit is niet alleen voor pubers een lastige, onzekere periode. Ook voor ouders is het geen makkelijke tijd. Je kind verandert, je hebt minder zicht op wat je puber doet of wat hem bezighoudt en juist als je het idee hebt dat hij je begeleiding hard nodig heeft, merk je dat je invloed afneemt. Om een eigen identiteit te ontwikkelen moet een puber loskomen van zijn ouders. Het is een natuurlijk proces waarin de jongere zich afzet; soms heel openlijk, door brutaal te worden, regels aan zijn laars te lappen, niet te willen luisteren. Soms door minder te willen delen en zich meer aan het gezinsleven te onttrekken. Bij deze fase horen discussies over huiswerk, bedtijden, uitgaan, et cetera. Een humeurig kind dat zijn bed niet uit wil of een grote mond geeft? Normaal. Een kind dat het af en toe helemaal niet meer ziet zitten? Ook normaal. Maar soms komt er geen einde aan de conflicten of aan de periodes van onzekerheid. Als ouders kun je je knap machteloos voelen als je merkt dat het niet goed gaat met je kind, maar dat je hem of haar niet kunt bereiken. In zo’n geval kan een kortdurend, oplossingsgericht coachingstraject uitkomst bieden voor je kind. Als er meer nodig is, kies je voor individuele – of gezinstherapie.

Mogelijke problemen:

  • motivatieproblemen
  • schoolgerelateerde stress
  • problemen rondom hoogbegaafdheid
  • depressieve klachten
  • angsten
  • eenzaamheid
  • ruzie thuis
  • rouwverwerking
  • echtscheidingsproblematiek
  • je plek vinden in een samengesteld gezin
  • uit de kast komen

Je overweegt je kind aan te melden?

Klik hier om meer te lezen over mijn aanpak.

Ook als je kind niet begeleid wordt door Family Focus, kun je hier terecht voor (individuele) coaching of therapie. Allerlei opvoedingsvraagstukken kunnen je hiertoe doen besluiten:

  • Waarom lukt het me niet de ouder te zijn die ik wil zijn?
  • Mijn relatie met mijn kind is ineens zo anders. Hoe krijg ik het contact weer goed?
  • Mijn kind vindt dat ik me overal mee bemoei, maar ik wil gewoon graag helpen. Hoe pak ik het beter aan?
  • Mijn partner en ik zijn het vaak niet eens over de opvoeding. Hoe gaan we hier mee om?

,

Een motivatieprobleem = een motivatieprobleem, of toch niet?

In de top drie van wanhoopskreten van ouders van pubers staat al sinds jaar en dag deze: waarom gaat mijn kind nou niet gewoon aan het werk!? Ik hoor hem op school, ik hoor hem van vriendinnen en ik hoor hem wel eens uit mijn eigen mond komen.

ACT en je levenssoep

Dit zou fijn zijn: je wordt wakker en het eerste wat je denkt is ‘Jaaa! Weer een dag!! Ik bruis!’ Je springt uit bed en op de badkamer kijk je blij verrast in de spiegel en roept ‘Halló knapperd!!’, waarop je naar beneden loopt, in…
,

Eén portie pijn en pech, alstublieft!

Newsflash: het leven is niet maakbaar. Bij een normaal leven hoort af en toe een tegenvaller, een dip, of soms zelfs iets wat heel veel pijn doet. Ik spreek regelmatig jongeren die niet lekker in hun vel zitten. Soms beginnen ze te vertellen en kost het me moeite niet over de tafel te springen om ze een dikke knuffel te geven.
,

Praten met je puber

Ken je die chef-kok die thuis macaroni met ham en kaas eet? De interieurstylist wiens huis géén evenwichtig, eclectisch geheel van vintage en design is, maar gewoon een troep? Ik hoor in het rijtje van mensen die hun skills bij de voordeur achterlaten, en thuis niet lijken te kunnen beschikken over hun professionele kwaliteiten.
,

ACT en de moeder die het goed bedoelde

Ik ben fan van ACT. ACT, Acceptance and Commitment Therapy, is een variant van cognitieve gedragstherapie die mensen leert hun negatieve gedachten en gevoelens toe te laten, zonder hun gedrag er door te laten bepalen. Met andere woorden, je kunt iets eng vinden en het toch doen.
,

Chill, puber!!

Tegenwoordig kijk ik niet meer op van een scholier met burn-outverschijnselen. Elke dag krijg ik wel een mailtje over een congres of studiedag over depressies onder jongeren. Ik hoef niet te gaan, want ik ben er inmiddels bekend mee. Ik spreek regelmatig tieners die de lat zo hoog leggen dat ze er ziek van worden...

Ken jij de knoppen van jouw kind?

Mijn moeder wilde nooit de credits voor hoe mijn broer, zussen en ik waren opgevoed ( en we waren me toch een stel geslaagde exemplaren!). ‘Jullie lagen al makkelijk in de wieg,’ zei ze dan. Toen ik zelf kinderen kreeg...

Rommel te lijf zonder ruzie

Een uurtje collecteren laatst in mijn eigen straat bracht mij tot de troostrijke constatering dat het overal hetzelfde is. Bij elk gezin met kinderen was de hal een troep, met te veel jassen, lang niet allemaal netjes aan een hangertje. Schoenen vóór het schoenenrek in plaats van erop, alsof Sinterklaas al verwacht werd. Speelgoed, sportspullen, enzovoort. 'Er wordt hier geleefd!' schreeuwde elke hal eufemistisch.

De puberteit: veranderfase voor ouders

Hoe laat ik mijn puber los en hoe los laat ik mijn puber? Ik ben verschrikkelijk dankbaar voor mijn gezin en daar sta ik regelmatig bij stil. Ik probeer dat niet al te zichtbaar te doen. (‘Wat sta jij daar nou te doen, mam? Sta je nou te…

Meer herkenbare verhalen, informatie en tips? Schrijf je in voor de nieuwsbrief onderaan de pagina!

MAYBE I LIED, WHEN I SAID I WAS OK